Twoja historia.
Dwa brzmienia.

Ta muzyczna opowieść powstała z myślą o szczególnej godzinie — czasie przed rozpoczęciem spektaklu. Nie jest muzyką do samego przedstawienia. Ma towarzyszyć widzom wcześniej: kiedy dopiero przychodzą, zajmują miejsca przy stolikach, spotykają znajomych, rozmawiają i powoli zostawiają za sobą zwykły rytm dnia.

Początek tej drogi znajduje się w kawiarni i foyer przy rzeczywistym adresie Dwa Światy 1. Teatr mieści się w sąsiednim budynku, połączonym z tym miejscem łącznikiem. Dlatego muzyka może prowadzić słuchacza dokładnie tak, jak prowadzi go przestrzeń — od codzienności, świateł foyer i gwaru rozmów, przez przejście, aż do drzwi, za którymi zaczyna się scena.

Dwadzieścia utworów układa się w przebieg tego oczekiwania. Pojawiają się w nim obrazy zapisane w tytułach: godzina wcześniej, stolik przy oknie, dwa miejsca obok, światła foyer, rozmowy, które za chwilę ucichną, i kurtyna, która jeszcze nie poszła w górę. Z czasem muzyka zmienia perspektywę — z obserwowania miejsca na poczucie, że jesteśmy już po drugiej stronie dnia.

Najważniejsze utwory przypadają na moment, kiedy większość widzów jest już obecna. Piosenki z tekstem są rzadsze niż instrumentale, dlatego mają być wydarzeniem, a nie tłem. Pozostałe kompozycje budują rytm spotkania, zapowiadają melodie, wracają do nich w formie reprise i prowadzą całość ku chwili pierwszego dzwonka.

„Dwa Światy — 1 Krok” łączy dwa znaczenia. „Dwa Światy 1” jest adresem miejsca, a wypowiedziane na głos brzmi również jak „dwa światy, jeden krok”. Tym jednym krokiem jest przejście z foyer do teatru — z rozmowy do ciszy, z codzienności do sceny.